Lech Kaczynski obok Muzeum powstania warszawskiego

Krakowskie Przedmieście…

Dzisiaj kolejny dzień żałoby i kolejny dzień narodowej tragedii. Ludzie w tłumie jednym głosem mówią o tragedii, o przemijaniu, o ulotności ludzkiego życia. Nikogo nie obchodzi czy ktoś głosował, na kogo i dlaczego? W tragicznym wypadku zginął Prezydent RP wybrany w demokratycznych wyborach. Wraz z Nim wiele osób piastujących wysokie stanowiska. Czy do tego musiało dojść? Jak do tego doszło? Czy wyciągniemy lekcję, My Polacy i Wy VIP-y? Pytań na ulicy wiele…

Lekcja patriotyzmu. Wczoraj, to ujecie zrobiło na mnie największe wrażenie. Bez nadęcia, bez skrajności, bez ultrakonserwatywnego spojrzenia – tylko cześć i szacunek. Z pokolenia na pokolenie.

Symbolika dwóch kolejnych ujęć jest wymowna. Polska flaga z kirem na tle Pałacu Prezydenckiego oraz chłopiec wpatrzony w drzwi Pałacu prezydenckiego i jednocześnie “obejmujący” Parę Prezydencką.

Ogromna ilość ludzi spowodowała, że nawet Warta Honorowa musiała się przeciskać. a przecież z DGW jest kilka kroków.

DGW – Dowództwo Garnizonu Warszawa.

przemijanie…

Żal, gniew, niedowierzanie… czyżby klasa polityczna myślała o tym samym co społeczeństwo? Pierwszy raz?… kto wie…

Przejazd trumny z ciałem Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego

ciekawe, że w trakcie przejazdu od Okęcia do Pałacu nad Warszawą wisiały chmury… a poranek i wieczór słoneczny.

Poniżej ujęcie z przejazdu Konduktu ul. Senatorską. Ogromna ilość osób.

Poniżej trzy ujęcia z Krakowskiego Przedmieścia chwilę po przejeździe konduktu z ciałem Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego do Pałacu Prezydenckiego.

Żałoba – Krakowskie Przedmieście 10 kwietnia 2010r.

[']

Dzisiaj, czas na zadumę…